Jedną z bardzo popularnych firm produkujących routery jest TP-LINK, właśnie wypuścił on na rynek nowy model o symbolu TL-WR941ND. Sprzęt ten pracuje w standardzie 802.11n czyli jego teoretyczna przepustowość wynosi 30MB/s. Router łatwo się uruchamia, mamy możliwość jego konfiguracji za pomocą dostarczonego oprogramowania.

ssdChyba nikt się nie łudzi że zwykłe HDD nie zostaną wyparte, to kwestia czasu. Przyszłość należy do pamięci w których dane nie są zapisywane na mechanicznych nośnikach tylko an kościach Flash, takich jak są w pendrive-ach. Dlaczego dyski są tak drogi i jeszcze w fazie eksperymentów? Chodzi o kontroler, AK naprawdę jeszcze nikt nie wie jaki on właściwie powinien być. W dyskach HDD strumień danych płynący do i z dysku był kontrolowany poprzez cache dysku.

Zmniejszenie częstotliwości próbkowania i rozdzielczości nie jest jedynym sposobem na ograniczenie strumienia danych. Jak już wcześniej powiedziano, do rejestracji i przekazu mowy stosować można modulację log PCM. Można jednak stosować również inne, bardzo efektywne algorytmy kompresji. Dane akustyczne są danymi napływającymi w funkcji czasu i muszą być przetwarzane w czasie rzeczywistym. Jeśli strumień danych akustycznych ulegnie przerwaniu, dźwięki mogą „wypaść" zz przekazu, może też ulec zakłóceniu synchronizacja z określonymi sekwencjami obrazów. Zastosowanie kompresji danych akustycznych wymagać będzie, w czasie zapisu i odtwarzania, przeprowadzenia kompresji względnie dekompresji w czasie rzeczywistym. Oznacza to zwiększenie wymagań w zakresie mocy obliczeniowej, co w przypadku sporej części sprzętu przekroczy granice jego możliwości i będzie wymagać wprowadzenia specjalnych rozszerzeń i podsystemów. Bez ich wprowadzenia przetwarzanie danych w czasie rzeczywistym nie były możliwe. Stowarzyszenie IMA pracuje obecnie nad zaleceniem standaryzacji w zakresie wymiany danych na bazie metody ADPCM. Wykorzystuje ona bardzo efektywną metodę kompresji i występuje częstokroć w powiązaniu z formatem CD-ROM XA i formatem CD-I . Ciekawe, że firma Microsoft, już w podręczniku dla programisty, dołączanym do pakietu Multimedia Development Kit, zamieściła uwagę, że aktualnie PCM jest jedynym formatem dopuszczanym przez komputery klasy Multimedia PC, ale w przyszłości można by uwzględniać również inne formaty, jak na przykład ADPCM. Zaproponowano również dopuszczenie formatu CD-ROM XA firm Philips, Sony i Microsoft. Starania niektórych producentów, by dołączyć formaty ADPCM i CD-ROM XA do specyfikacji komputerów klasy MPC pozostały jak dotychczas bez efektu - prawdopodobnie ze względu na związane z nimi wysokie wymagania względem sprzętu i wynikające z nich wyższe ceny, które mogłyby przeciwdziałać dalszemu rozpowszechnianiu tych komputerów. Dla modulacji ADPCM istnieją, w ramach formatu CD-ROM XA, dwa różne poziomy jakości - poziom B i poziom C - bazujące na różnych współczynnikach kompresji. Poziomy te reprezentują zmiany w wartościach kolejnych próbek na 4 bitach , osiągają teoretycznie dynamikę 90 dB i dopuszczają zapis oraz przekaz mono i stereo. Poziom B może pracować z częstotliwością próbkowania od 37,8 kHZ do 17 kHz, poziom C natomiast - z częstotliwością od 18,9 kHz do 8,5 kHz. Poziom B dopuszcza kommpresję ze współczynnikiem 4, na poziomie osiągalny jest współczynnik kompresji równy 8.

Kolorowy obraz telewizyjny odtwarzany jest podobnie jak obraz czarno-biały. O ile jednak, w odbiorniku czarno-białym obraz wykreślany jest linia po linii przez jeden strumień elektronów, o tyle w przypadku kineskopu kolorowego ekran „przebiegają" jednocześnie trzy wiązki elektronów, po jednej dla barwy czerwonej, zielonej i niebieskiej. Na ekranie znajdują się liczne poziome linie, złożone z kombinacji trzech plamek luminoforu, po jednej plamce w kolorze czerwonym, zielonym i niebieskim każda, zwanych w skrócie trójkami plamek. Trójki plamek rozmieszczone są na ekranie tak blisko siebie, że oko ludzkie, przy odpowiedniej odległości od ekranu, nic jest w stanie ich odróżnić. Aby zapewnić, że każdy ze strumieni elektronów przyporządkowanych do trzech barw podstawowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej pobudzi rzeczywiście tylko jedną plamkę o właściwym kolorze, w kineskopie, za czaszą ekranu, umieszczona jest tzw. maska cieniowa. Maska cieniowa jest skonstruowana w taki sposób, że każdy z trzech strumieni elektronów, generowany przez trzy wyrzutnie elektronów, może paść tylko i wyłącznie na tę plamkę z trójki plamek, która odpowiada mu barwą. W zależności od ułożenia wyrzutni elektronowych i plamek w trójkach oraz rodzaju i ułożenia otworów w odpowiadającej im masce cieniowej - mówi się o różnych typach kineskopów. W kineskopie typu delta wyrzutnie elektronowe i plamki w trójce ułożone są w kształt litery delta, tzn. trójkąta, a otwory w masce cieniowej są okrągłe. Projektory telewizyjne rzutują obraz telewizyjny na ekran za pośrednictwem trzech, chłodzonych cieczą, lamp projekcyjnych. Każda z tych lamp dysponuje własnym systemem odchylania i własnym układem optycznym. W ten sposób udaje się wytworzyć na ekranie obrazy o przekątnej ponad 4 m, problematyczna jest jednak podatność tego typu urządzeń na błędy konwergencji. Do momentu właściwego ustawienia projektora, tok by biała siatka kontrolna odtwarzana była faktycznie bez zakłóceń, mija niekiedy sporo czasu. Nadal mogą pojawić się problemy z odtwarzaniem obrazu w strefie brzegowej ekranu, gdzie kreska biała zamienia się na czerwoną, zieloną lub niebieską. Projektory te mają również tę wadę, że obraz nabiera właściwego wyglądu dopiero w półmroku.

W poprzedniej części dowiedzieliśmy się w jaki sposób następuje zwiększanie wydajności w najnowszych procesorach. Przypomnę tylko że wydajność procesora zależy od jego częstotliwości czyli liczby obliczeń jakie potrafi on wykonać w ciągu jednej sekundy. Gdy podkręcimy procesor, czyli zwiększymy ta częstotliwość to może on zacząć pracować mało stabilnie. By temu zapobiec musimy zwiększyć napięcie rdzeni. Po zwiększeniu napięcia system będzie działał stabilniej, ale rośnie emisja ciepła. Za bardzo podwyższając napięcie można łatwo doprowadzić do uszkodzenia tranzystorów więc możliwość jego zwieszania jest mocno okrojona. Jeśli chodzi o oszczędność energii to te napięcie musimy obniżyć. Dlatego po takich zmianach zleca się by przeprowadzić sześciogodzinny test stabilności komputera z użyciem programów takich jak Prime95. Zaczynamy podkręcać. Aby to zrobić musimy wejść do BIOS-u w tym celu przytrzymujemy klawisz Del lub F2 w momencie uruchamiania komputera. Większość parametrów BIOS-u jest ustawiona na Auto. Jeśli mamy technologię zwiększającą częstotliwość procesora to trzeba ja wyłączyć. Zaczynamy od ustawienia referencyjnej częstotliwości która jest wspólna dla wszystkich podzespołów komputera. Mamy też do dyspozycji mnożnik. Częstotliwość referencyjna najczęściej wynosi 200 MHz i dla procesora o częstotliwości 3000 MHZ mnożnik musi wynosić 15. Zarówno jeden jak i drugi parametr sprawdzimy w Windows za pomocą programu CPU-Z. To jak podkręcamy procesor zależy od tego czy mamy możliwość zmiany mnożnika czy też nie. Jeśli mamy procesor odpowiedniej serii to możemy zwiększyć mnożnik i przeprowadzić testy stabilności. Jeśli dochodzi do błędów lub system nie pracuje stabilnie to podnieśmy nieco napięcie procesora i sprawdźmy ponownie jego stabilność. Jeśli nie możemy regulować mnożnikiem to sytuacja się nieco komplikuje. Jeśli zwiększamy częstotliwość referencyjną to musimy zadbać by ustawienia np. pamięci były optymalne. Najlepszym rozwiązaniem jest ustawienie jej częstotliwości niemal na stałe. Podkręcenie procesora lub też obniżenie jego wydajności względem oszczednosci energii oferują także programy w środowisku Windows. Ja mam płytę Asusa dzięki czemu mam dostępna fajna aplikację od tego producenta. Aby ułatwić sobie zadanie to zapisujemy jakie parametry dają nam właściwa prace procesora, tworzymy odpowiedni profil i w razie potrzeby uruchamiamy go. Jeśli jednak producent nie oferuje takich aplikacjiii tmoznanana posłużyć się takprogramami jakjakjak RightMark CPU Clock Utility. Tego typu programy często dostępne są w sieci za darmo.

 

 

Obecnie wiele czasopism przeprowadza testy procesorów, w większości z nich wynika, że najbardziej wydajnym jest w tej chwili Phenom III X6. Działa on przez większość czasu z energooszczędną częstotliwością 800MHz. Jego sześc rdzeni wchodzi na maksymalne obroty dopiero podczas wytężonej pracy. Wtedy cztero krotonie podnoszą one swe taktowanie i osiągają tym samym bardzo dobra wydajność. W tym artykule dowiesz się, co zrobić by komputer przenośny działał dłużej a stacjonarny szybciej. W mobilnych wersjach procesorów Pentium działa funkcja Speer Step która obniża taktowanie, gdy w danym momencie nie jest wymagana duża wydajność procesora. Procesor w notebokach można dostroić do swoich potrzeb, jednak by to zrobić trzeba najpierw uniknąć wahań jego wydajności. W tym celu otwieramy panel sterowania i zmieniamy ustawienia zasilania na Zarządzanie Energią Procesora. Również procesory do komputerów stacjonarnych pozwalają na wydajną i dynamiczną regulację częstotliwości taktowania. Jednak tu chodzi bardziej o jak naj wydajniejsze wykorzystanie procesora w celu wykorzystania jak największej mocy obliczeniowej. Intel ma w tym celu technologię TurboBoost. Celem jej wprowadzenie było to że jednak większość programów nie potrafi wykorzystać możliwości większej liczby rdzeni. W rezultacie tego jeden rdzeń był obciążany w stu procentach a inny pozostawał wolny. W najnowszych procesorach Intela jest jeszcze technologia Sandy Bridge. Pozwala ona na podniesienie częstotliwości taktowania wszystkich rdzeni. Ale gdy tylko osiągną one temperaturę zagrażającą uszkodzeniu to jest ona automatycznie stopniowo obniżana. Dzięki temu procesor może nawet przez 25 sekund oferować większa prędkość co pozwoli przyśpieszyć ładowanie systemu itd. AMD wprowadziło porównywalną technologię pod nazwą Turbo Core, jednak jest ona dostępna tylko w najnowszych procesorach z oznaczeniem T. Zarówno zwiększenie częstotliwości jak i jej zmniejszanie opiera się właściwie na dwóch parametrach. Mowa tu o częstotliwości taktowania i napięciu rdzeni. Jednka zanim zaczniemy cokolwiek zmieniać to zrozummy jak te dwa parametry oddziaływając na siebie. Częstotliwość taktowania określa ile razy w ciągu sekundy przełączane są tranzystory w procesorze. Mówiąc prościej to parametr ten wskazuje ile obliczeń może wykonać procesor w czasie jednej sekundy. Aby procesor miał większa moc to trzeba zwiększyć jego częstotliwość taktowania co umożliwi nam wykonanie w tym samym czasie większej liczby operacji. Jednak nie każdy z milionów tranzystorów może działać szybciej. Może dochodzić do błędów i niestabilności. Rozwiązaniem tego problemu może być podniesienie napięcia rdzeni. Po jego zwiększeniu system działa stabilniej.

 

 

Podstawową zaletą dysków tego typu jest to że jeśli tylko znajdujemy się w zasięgu Internetu to możemy dowolnie pobierać i wysyłać dane. Jego nazwa oznacza Netword Attached Storage. Często zdarza się że jak już kupimy taki dysko to po pewnym czasie zaczyna hałasować, są też modele które od razu wytwarzają spory szum. Najlepiej jak byśmy do budowy zamontowali jeden z dysków Samsunga czy też WD, zazwyczaj są one wystarczająco ciche. Wybrane modele mogą też sobie nieźle radzić bez chłodzenia. Ale po zamontowaniu go w obudowie NAS musimy dostarczyć mu dopływ Świerzego powietrza. Jednym ze sposobów wyciszenia takiego dysku jest montaż mniejszego mniej wydajnego wentylatora który może się też wolniej obracać. Należy zastanowić się nad takim rozwiązaniem gdyż osiągana przez dysk temperatura może być dla niego zbyt wysoka, może to mieć miejsce np. podczas upałów. Ciekawym rozwiązaniem jest montaż dodatkowego potencjometru którym będziemy mogli regulować obroty wiatraka zależnie od zaistniałej sytuacji. Rozwiązanie to jest dosyć tanie i nie wymaga jakiś wielkich umiejętności manualnych. Musimy też dokonywać częstego przeglądu wentylatora, ponieważ jest on narażony na liczne usterki. Będziemy potrzebowali śrubokręt by rozkręcić obudowę oraz lutownicę by przymocować potencjometr. Na portalach aukcyjnych można nabyć taki potencjometr za kilkanaście zł, podobnie jak pasywne radiatory. Zaczynamy od odkręcenia śrub które umożliwią nam otwarcie obudowy. Czekają na nas jeszcze cztery śruby które mocują płytę z dyskiem. Aby nasze chłodzenie było jak najlepsze należy zastosować radiatory pasywne samoprzylepne. Dzięki nim ciepło które będzie generowane przez określony podzespół zostanie szybko odprowadzone. Obudowa dysku jest tak skonstruowany by powietrze było wciągane z przodu obudowy i oddawane na zewnątrz dzięki wiatraki. Dlatego zamontowanie radiatorów na podzespołach które znajda się na trasie przelotu powietrza znacznie przyśpieszy chłodzenie. Jeśli chodzi o wydajność radiatorów to najlepiej je montować zgodnie z kierunkiem przepływu powietrza. Kolejny krok to montaż potencjometru, najpierw demontujemy wentylator i przecinamy przewody które doprowadzają do niego prąd. Nie musimy przeciąć dwóch jeśli nie przeszkadza nam czarny przewód to wystarczy że przetniemy czerwony i w tym miejscu montujemy potencjometr. Najlepszym też rozwiązaniem jest wywiercenie w obudowie otworu i przyklejenie w nim potencjometru.