Kolorowy obraz telewizyjny odtwarzany jest podobnie jak obraz czarno-biały. O ile jednak, w odbiorniku czarno-białym obraz wykreślany jest linia po linii przez jeden strumień elektronów, o tyle w przypadku kineskopu kolorowego ekran „przebiegają" jednocześnie trzy wiązki elektronów, po jednej dla barwy czerwonej, zielonej i niebieskiej. Na ekranie znajdują się liczne poziome linie, złożone z kombinacji trzech plamek luminoforu, po jednej plamce w kolorze czerwonym, zielonym i niebieskim każda, zwanych w skrócie trójkami plamek. Trójki plamek rozmieszczone są na ekranie tak blisko siebie, że oko ludzkie, przy odpowiedniej odległości od ekranu, nic jest w stanie ich odróżnić. Aby zapewnić, że każdy ze strumieni elektronów przyporządkowanych do trzech barw podstawowych: czerwonej, zielonej i niebieskiej pobudzi rzeczywiście tylko jedną plamkę o właściwym kolorze, w kineskopie, za czaszą ekranu, umieszczona jest tzw. maska cieniowa. Maska cieniowa jest skonstruowana w taki sposób, że każdy z trzech strumieni elektronów, generowany przez trzy wyrzutnie elektronów, może paść tylko i wyłącznie na tę plamkę z trójki plamek, która odpowiada mu barwą. W zależności od ułożenia wyrzutni elektronowych i plamek w trójkach oraz rodzaju i ułożenia otworów w odpowiadającej im masce cieniowej - mówi się o różnych typach kineskopów. W kineskopie typu delta wyrzutnie elektronowe i plamki w trójce ułożone są w kształt litery delta, tzn. trójkąta, a otwory w masce cieniowej są okrągłe. Projektory telewizyjne rzutują obraz telewizyjny na ekran za pośrednictwem trzech, chłodzonych cieczą, lamp projekcyjnych. Każda z tych lamp dysponuje własnym systemem odchylania i własnym układem optycznym. W ten sposób udaje się wytworzyć na ekranie obrazy o przekątnej ponad 4 m, problematyczna jest jednak podatność tego typu urządzeń na błędy konwergencji. Do momentu właściwego ustawienia projektora, tok by biała siatka kontrolna odtwarzana była faktycznie bez zakłóceń, mija niekiedy sporo czasu. Nadal mogą pojawić się problemy z odtwarzaniem obrazu w strefie brzegowej ekranu, gdzie kreska biała zamienia się na czerwoną, zieloną lub niebieską. Projektory te mają również tę wadę, że obraz nabiera właściwego wyglądu dopiero w półmroku.